b

درحديث پر معني و تکان دهنده اي از امام صادق (عليه السلام) مي خوانيم هنگامي که آيه «والذين اذا فعلو فاحشه او ظلمو انفسهم ذکر والله فاستغفروا لذونوبهم: کساني که وقتي کار بدي انجام دهند يا به خويشتن ستم کنند خدا را ياد مي آورند وبراي گناهانشان استغفار مي کنند» نازل شد،

ابليس بالاي کوهي در مکه رفت وبا صداي بلند فر ياد کشيدو سران لشکرش را جمع کرد. گفتند اي آقاي ما! چه شده است که ما ر ا فرا خواندي؟

گفت اين آيه نازل شده (آيه اي که پشت مرا مي لرزاند و مايه نجات بشر است) چه کسي مي تواند با آن مقابله کند؟ يکي از شياطين بزرگ گفت: من مي توانم نقشه ام چنين است وچنان، ابليس طر ح او را نپسنديد! ديگري برخاست و طرح خود را ارائه داد، باز هم مقبول نيفتاد! اينجا وسواس خناس برخاست و گفت : من از عهده آن برمي آيم. ابليس گفت: از چه راه؟ گفت: آنها را با وعده ها و آرزوها سرگرم مي کنم، تا آلوده گناه شوند و هنگامي که گناه کردند توبه را از يادشان مي برم! ابليس گفت: تو مي تواني از عهده اين کار برآيي (نقشه ات بسيار ماهرانه وعالي است) واين ماموريت را تا دامنه قيامت به او سپرد.

خداوندا!ما را از شر اين وسوسه گران و از شر تمام وسواسان خناس حفظ فرما .

پرورزدگارا!دام سخت استودشمن بيدار است ونقشه هايش مخفي وپنهان وجز با لطف تو نجات ممکن نيست.

                                                                              تفسير نمونه جلد 27 صفحه475