بسم الله الرحمن الرحیم

شبکور شدیم از عدم تابش نورت

 این خاک یتیم است بکش دست عبورت

 امواج علیل و نفَس باد عقیم است

ساحل به شک افتاده ز طوفان حضورت

 در آینه ی خانه نظر کن که ببینی

 تصویر همه هست بجز صاحب صورت

 از روشنی آه تو داریم چراغی

 ای فیض غمت ،صیقل زنگار و کدورت

 اغلب همه مَردیم ولی محض تفاخر

 اینجا همه هستند بجز وقت ظهورت

 دوریم زتو گرچه تو نزدیک به مایی

 ای دوست نشانی بده از خانه ی دورت

                                                         اللهم عجل لولیک الفرج

دروغ گفتم که از دوریت شکست دلم

که در نبود تو حتی ترک نبست دلم

بیا و زود بیا ای تمام هستیم

که اگر دیر کنی می رود ز دست دلم

                                                                الهم عجل لولیک الفرج

عمریست که از حضور او جا ماندیم

 در غربت سرد خویش تنها ماندیم

 او منتظر است تا که ما برگردیم

 ماییم که در غیبت کبری ماندیم

چه انتظار عجیبی !!!

تو بین منتظران هم ...

عزیز من چه غریبی!! ..

عجیبتر که چه آسان نبودنت شده عادت ....

چه بی خیال نشستیم ....

نه کوششی نه وفایی ..

فقط نشستیم و گفتیم :

 خدا کند که بیایی ...

                                                            اللهم عجل لولیک الفرج